Het geluid van water. Een roeiboot glijdt over het oppervlak, en de camera glijdt mee. In de reflectie zien we een jonge persoon aan de riemen trekken. Zo begint Skiff, de derde lange fictiefilm van Cecilia Verheyden (Behind the Clouds, Ferry). Het zegt alles dat we hoofdfiguur Malou in eerste instantie als weerspiegeling zien, want op haar 15de voelt ze zich alles behalve een volwaardige persoon. ‘Ik weet niet of ik echt ben, wat ik echt wil’, zegt ze later in de film vlakaf. De vraag of vrouwelijke voornaamwoorden en koosnaampjes wel van toepassing zijn, hoort daar ook bij.
Skiff gaat met andere woorden over een zoektocht die in eerste instantie in het diepste binnenste van het hoofdpersonage gebeurt, en de film onderscheidt zich al meteen van gelijkaardige verhalen omdat Verheyden en haar coscenarist Vincent Vanneste zich ook voornamelijk op die intimiteit focussen. Oké, sommige meisjes uit de roeiclub pesten Malou al eens omdat die na de training nooit mee onder de douche stapt. En het wordt uiteraard ook een ernstig probleem wanneer Malou valt voor Nouria, de nieuwe vriendin van oudste broer Max.
Over het algemeen is Skiff echter geen donker drama over homofobie en andere vormen van onderdrukking en kwezelarij. Malou staat ook pas aan het begin van haar (zijn?) pad en weet niet eens welke richting het moet leiden. Die onzekerheid en verwarring zijn de grote boosdoeners, net als het feit dat Malou niet weet wie eventueel hulp kan bieden. Max is om voor de hand liggende redenen uitgesloten, moeder Annick probeert sinds haar scheiding haar eigen (liefdes)leven op orde te krijgen en merkt niet dat Malou haar nodig heeft. De enige die begrip lijkt te hebben, is verrassend genoeg Nouria zelf.
Net zoals Malou alles angstvallig verborgen houdt, laat Verheyden de film zich afspelen tussen de regels. Op het eerste gezicht is Skiff een ingetogen belevenis maar onder dat oppervlak kolken de emoties. Wat hoofdactrice Femke Vanhove aanvangt met het grotendeels passieve en stilzwijgende hoofdpersonage verdient dan ook een luid applaus.
Skiff
Vallen voor de vriendin van je broer is één ding, voor de 15-jarige Malou zet die verliefdheid een hele existentiële crisis op scherp. Knap intimistisch verhaal over de zoektocht naar wie je bent.
