Wat weten we eigenlijk over William Shakespeare, volgens velen de allergrootste toneelschrijver aller tijden? Zowel zijn werk als zijn leven zijn in donkere schaduwen gehuld. Sommige kenners houden vol dat een man van zijn bescheiden afkomst (zoon van een lederbewerker uit een onooglijk dorpje als Stratford-Upon-Avon) al die meesterwerken nooit zelf geschreven kan hebben. Hoe zijn privé-leven er precies uitzag, is een even groot mysterie. En dat geldt zeker voor zijn echtgenote, Anne/Agnes Hathaway.
Wat vaststaat, is dat het echtpaar op een bepaald moment moest afrekenen met het vreselijkste wat ouders überhaupt kunnen meemaken: het verlies van een kind. In Hamnet, haar verfilming van de gelijknamige roman van de Noord-Ierse schrijfster Maggie O’Farrell, speculeert regisseur Chloé Zhao (bekend van Nomadland) dat Shakespeare zijn diepe verdriet finaal verwerkt heeft in zijn tragische toneelstuk Hamlet. Maar de hamvraag die beide dames het meest interesseert, is hoe Agnes Hathaway het allemaal beleefd heeft.
In academische of historische werken over Shakespeare krijgt zijn gezin meestal amper een voetnoot, in Hamnet treden ze vol in het voetlicht. We leren Agnes (knappe en intense vertolking van Jessie Buckley) kennen als een zelfverzekerde boerendochter die zich niet zomaar neerlegt bij de regels en tradities van het dorp en tot leven komt in de wilde natuur. Het bos is haar thuis, haar valk haar compagnon. Geen wonder dat William (Paul Mescal, gevoelig als altijd), die Latijn geeft aan Agnes’ broers, gefascineerd is door haar en ook smoorverliefd wordt. Een eerste kind en logischerwijze een huwelijk volgen al snel, enkele jaren later komt er een tweeling bij. Met de steun van de begripvolle Agnes trekt William naar Londen om er carrière te maken. Maar het onheil loert om de hoek.
Hamnet is door zijn onderwerp alleen al een schrijnend verhaal, en het valt op hoe Chloé Zhao de pijnlijke taferelen tot op zekere hoogte ingetogen houdt. ‘Vergeet geen moment dat je kinderen er op een dag niet meer kunnen zijn’, stelt Williams moeder, die zelf verschillende kinderen verloor — verre van uitzonderlijk in die tijd. De film laat de pijn grotendeels op zichzelf bestaan, als een onvatbare entiteit waar Agnes en William mee in het reine moeten komen en die hen uit elkaar dreigt te rukken. De vraag is alleen waarom Zhao in het laatste deel van de film dat relatief fijne penseel aan de kant legt om een veel grovere borstel boven te halen. Of je daarin met haar meegaat, zal afhangen van je persoonlijke gevoeligheid voor sentiment.
Hamnet
Regisseur Chloé Zhao (Nomadland) grijpt naar de keel met een intieme tragedie over de manier waarop Shakespeare en (vooral) zijn vrouw Agnes omgaan met de dood van hun kind.
