De titel verwijst naar nog een andere subcultuur: gym queens, overmatig gespierde binken die hun dagen slijten in de fitness, daar nog royale dosissen steroïden en andere versterkende middelen aan toevoegen en de resultaten gretig delen via sociale media. Jim Parfait, de hoofdfiguur uit de film, heeft zich op die manier opgewerkt tot de ongekroonde koning van Le Marais, het epicentrum van de Parijse gay scene. Zijn status is hem heilig en hij zal zich door niets of niemand laten bedreigen.
Tot hij op een dag voor de spiegel vaststelt dat één van zijn vele prominente buikspieren verdwenen is. In volle paniek snelt hij naar zijn goeie vriendin Nina, een dokter, en die deelt hem het slechte nieuws mee: Jim is het zoveelste slachtoffer geworden van een vreemde ziekte die de ronde doet onder de gay-bevolking. ‘Heterose’ heet de aandoening, en het effect is dat je er heteroseksueel van wordt, met alle emotionele en fysieke gevolgen van dien. De enige oplossing ligt misschien bij Dr. Ragoult, een arts die in ongenade is gevallen maar in stilte aan een remedie zou werken. En dus trekt Jim op pad, en hij krijgt daarbij het (ongewenste) gezelschap van Lucien, een tengere jongeman die zichzelf Jims grootste fan noemt.
Regisseurs Marco Nguyen en Nicolas Athané voelden zich naar eigen zeggen geroepen om Jim Queen te maken omdat ze de homofobie weer zagen toenemen in de wereld. Hun antwoord is tegelijk een fascinerende rondleiding doorheen het kleurrijke gay universum, een heerlijke hulde aan de pure vrijheid van die wereld, en een scherpe satirische uithaal naar de hypocrisie van de goegemeente in het algemeen en de politiek in het bijzonder. Maar het is ook een duidelijke oproep om zelf niet toe te geven aan bekrompenheid en afgunst. Ja, er mogen diverse subculturen bestaan. Maar verlies vooral niet de gemeenschappelijke belangen uit het oog.
