Review

Iron Boy

In Louis Clichy’s wonderschone aquarel brengt de animator hulde aan zijn kindertijd op het Franse platteland én aan zijn ijzeren korset.

Opgroeien in de Beauce, “de graanschuur van Frankrijk”, blijkt geen evidentie voor de elfjarige Christophe, die in het gareel moet lopen van zijn strenge boerenvader. Al zeker niet wanneer hij plots zomaar begint om te vallen. De oplossing? Een correctief orthopedisch korset.

Dat hulpstuk draagt Pixar-veteraan Louis Clichy zelf tot op vandaag. Voor zijn bucolische solodebuut put de animator inspiratie uit zijn eigen jeugd en schildert hij voor het eerst op een persoonlijk canvas. Clichy werkte mee aan moderne klassiekers als Wall-E en Up en coregisseerde twee Asterix-films, maar keert voor Iron Boy terug naar de heimat: artisanale animatie met Chinese inkt. Via waterverf, expressieve penseelstreken en een blik die schippert tussen docu- en magisch realisme blaast hij leven in la douce France, inclusief haar gra(a)ndeur en harde economische realiteit.

Christophes gezin heeft het dan ook niet makkelijk en is emblematisch voor de bijwerkingen van de mechanisering in de landbouw. Clichy stelt openlijk (en op visueel inventieve wijze) de vraag wie nu uit balans is: Christophe, of de wereld rondom hem. Het vermaledijde korset wordt zo een prisma voor een puber die eigenzinnig zijn eigen plek opeist en moet optornen tegen een hardvochtige vader, in een omgeving die zich niet leent tot creatieve vrijheden. Tot hij zijn oor te luister legt bij Michel en het kerkorgel.

Clichy tekent jeugdherinneringen zoals ze zich gedragen: onvolmaakt, vloeibaar en soms wonderlijk uit het lood. Met zijn stijl die lak heeft aan de alomtegenwoordige Disney-esthetiek is Iron Boy ongetwijfeld een van de films van het jaar.

Met de stem van Vic Juchtmans, Amaury Dupont, Pieter-Jan De Smet. Frankrijk / België. 1u29.

Laatste artikelen