De heetste trailer van het jaar kwam uit onverwachte hoek. Want opeens waren daar de eerste beelden van Wicker, met Olivia Colman als eenzame vissersvrouw en Alexander Skarsgård als breedgeschouderde man gemaakt van riet: groot, sterk, liefdevol en fantastisch in bed. We wisten het allemaal nog niet, maar zo kon een droomman er dus blijkbaar ook uitzien: als een reusachtig en monsterlijk handwerk. ‘The girls are choosing the basket over the men’, aldus een jonge vrouw in een van de duizenden reactievideo’s. ‘Worth every splinter’, kwam ook veel voorbij.
Het verhaal van Wicker speelt zich af in een sprookjesachtig Middeleeuws dorp waar mannen door het leven gaan als Bakker, Slager of Kledingmaker en vrouwen mogen hopen op een bruiloft – waarbij ze geen ring, maar een dikke metalen nekklem krijgen omgedaan – om vanaf dat moment Bakkersvrouw, Slagersvrouw of Vrouw-van-de-kledingmaker genoemd te kunnen worden. Aangezien trouwen het hoogst haalbare lijkt, kijken alle dorpelingen neer op de zogenaamd lelijke en stinkende Vissersvrouw, die er zo lang ze zich kan herinneren helemaal alleen voorstaat.
Maar de Vissersvrouw trekt haar eigen plan en bestelt bij een rondreizende mandenmaker (Peter Dinklage) haar eigen Wicker Husband. Deze rieten man blijkt in alle opzichten een beter mens dan iedereen in het dorp. Beter met woorden, beter met z’n gevoelens en beter in bed. Alle vrouwen worden jaloers, alle mannen voelen zich minderwaardig en niemand gunt de Vissersvrouw haar geluk. En dus begint de voormalig belangrijkste persoon in het dorp, de Vrouw-van-de-kledingmaker, het vuurtje op te stoken.
Filmmakers Alex Huston Fischer en Eleanor Wilson, aan wie we het bestaan van Wicker Skarsgård te danken hebben, baseerden zich voor hun film op een kort verhaal van Ursula Wills-Jones. Toen de twee vijf jaar geleden begonnen met schrijven, waren ze zelf net getrouwd. ‘Er spookte op dat moment van alles door ons hoofd over onze eigen geloften en waarom je in deze tijd überhaupt zou trouwen’, vertelt Wilson, die we via een videoverbinding met een klein groepje journalisten spreken op het Filmfestival van Londen.
Wilson: ‘We werden gedwongen dieper na te denken over onze eigen relatie en de manier waarop we met elkaar omgingen. Onze film is even cynisch over relaties als oprecht en romantisch. Dat past bij wie we zijn: we steken graag de draak met onszelf, maar we vinden het als schrijver ook heerlijk om ons over te geven aan een liefdesverhaal. Eerlijk gezegd werd de film tijdens het schrijven romantischer dan we van tevoren hadden verwacht.’
Waarom besloten jullie aan dit project te beginnen?
Alex Huston Fischer: 'Ten eerste vanwege het spektakel van de Wicker Husband. We wilden heel graag weten hoe dat eruit zou zien. Daarnaast wilden we alle details van het verhaal invullen en tot op de bodem uitzoeken wie alle personages in het boek precies zouden zijn.’
Eleanor Wilson: ‘Het was echt een feest voor chatty schrijvers zoals wij, omdat het korte verhaal weinig dialoog bevatte. We mochten het helemaal inkleuren en diep in deze personages duiken om te ontdekken wat hen drijft en wat hen over het randje duwt.’
In deze tijd is het bijzonder om een film uit te brengen die gemaakt is met praktische effecten, terwijl je ook een paar woorden in een chatbot kunt typen

