Review

The Love That Remains: een onconventionele blik op een onconventioneel gezin

Ruben Nollet

Weinig cineasten maken films zoals de IJslandse regisseur Hlynur Pálmason (Godland). Hij neemt graag zijn tijd, laat veel ruimte voor toeval en inspiratie van het moment, filmt zelf met zijn eigen camera, situeert zijn fictieve verhalen in zijn eigen wereld en voert mensen uit zijn omgeving op. In The Love That Remains doet hij dat zelfs meer dan ooit, want de drie kinderen worden gespeeld door zijn dochter Ída en tweelingzonen Grimur en Þorgils. Het zegt genoeg dat hun personages ook nog eens hun eigen namen dragen.

We volgen een jaar lang het dagelijkse leven in een eerder ongewoon IJslands gezin dat in een afgelegen huis aan een klif woont. Moeder Anna is een beeldende kunstenaar die werkt met metaal dat ze maandenlang in weer en wind laat roesten en zo een ongewone kleur geeft — de link naar Pálmasons eigen manier van werken is snel gelegd. Vader Magnús verdient zijn brood dan weer als visser, wat betekent dat hij vaak lang van huis is. De kinderen amuseren zich met allerlei spelletjes en activiteiten, bijvoorbeeld door een pop aan te kleden als ridder en er met pijlen naar te schieten. Een eenvoudig verhaal met charmante karakters, maar er zit een donkere waarheid onder: het botert al een tijdje niet meer tussen de ouders.

Het valt niet mee om The Love That Remains te omschrijven, want Pálmason zoekt het midden tussen allerlei toonaarden en registers. In wezen gaat het om een schrijnend verhaal over een echtscheiding, maar de film zit zo speels en creatief in elkaar dat je er geregeld met een brede grijnslach naar zit te kijken. Hij is opgebouwd uit herkenbare vignetten en taferelen uit het dagelijks leven van de personages, maar er is ook plaats voor wijsheden die veel dieper gaan. Pálmason plant alles met beide voeten in een levensechte IJslandse natuur, maar hij blaast er geregeld ook een vleugje surrealisme en droomlogica in. The Love That Remains is geen film als een ander en loont net daarom de moeite.

The Love That Remains

De IJslandse cineast Hlynur Pálmason (A White, White Day) toont met warmte en gevoel voor humor het leven van een ongewoon gezin waar de ouders beslissen om uit elkaar te gaan.

Ruben Nollet

Laatste artikelen