In het stil prikkelende Spaanse drama Los Domingos staat Iñaki al vele jaren — sinds de dood van zijn vrouw — als enige in voor de opvoeding van zijn dochters. Hij zou dus blij moeten zijn dat zijn oudste, Ainara, een missie in haar leven gevonden heeft die haar perfect voldaan maakt. Alleen is dat doel niet meteen wat je van een modern meisje verwacht: ze wil in het klooster treden.
Los Domingos springt op verschillende manieren in het oog. Een van de meest opvallende is ongetwijfeld dat de Baskische cineaste Alauda Ruiz de Azúa in wezen het genre van het tienerdrama op zijn op zet. Doorgaans gaat het in die verhalen om jonge mensen die hun weg zoeken, terwijl volwassenen hen proberen bij te staan met de wijsheid en ervaring die ze al vergaard hebben. In Los Domingos is het zowat omgekeerd. Terwijl Ainara perfect weet wat ze wil en een keuze heeft gemaakt die haar voldoening en rust geeft, zijn de volwassenen in alle staten en tonen ze dat zij alles behalve op stevige benen staan. Vader Iñaki klampt zich vast aan zijn restaurant, tante Maite zit klem in een ongelukkig huwelijk. Hoe meer zij zich tegen Ainara’s beslissing verzetten, hoe meer ze hun eigen tekorten blootleggen en hoe holler hun protest klinkt.
Ruiz de Azúa schotelt een frustrerende ervaring voor, zij het om al de juiste redenen. Je begrijpt perfect waarom Maite zo rabiaat reageert op de ambitie — of liever het gebrek aan ambitie — van haar nichtje. Hoe kan zo’n 17-jarig kind al weten wat ze wil in het leven als ze nooit ten volle van dat leven geproefd heeft? Los van het feit dat ze haar toevlucht zoekt bij een groep vrouwen met een enge visie op de wereld. Je begrijpt ook waarom Iñaki zijn dochter het voordeel van de twijfel wil geven, ook al denkt hij er het zijne van. En je kunt ook niet anders dan blij zijn dat Ainara op haar jonge leeftijd al haar plaats gevonden heeft.
Los Domingos is cinema die uitdaagt en doet nadenken, zonder zijn stem te verheffen, zonder zijn speelsheid op te geven en zonder een preek af te steken. Dat verdient een applaus. En in dit geval ook de hoofdprijs op het filmfestival van San Sebastián.
Met Blanca Soroa, Miguel Gracés, Patricia López Arnaiz, Juan Minujín, Mabel Rivera. Spanje. 1u55.
