“Berlijn als Ankara”, verschijnt vroeg in Yellow Letters op het scherm. Later zal ook nog “Hamburg als Istanboel” volgen. Het is niet alleen uit pure eerlijkheid dat regisseur Ilker Çatak dit doet. Het is ook om te zeggen dat hij deze film nooit in Turkije zelf had kunnen draaien, én om te onderstrepen dat het geen louter Turkse historie is die hij uit de doeken doet. Wat de personages hier meemaken, kan ook ons in het veilige Europa overkomen. Als het al niet zo ver is.
Yellow Letters stelt ons voor aan een echt paar, Derya en Aziz (gespeeld door Özgü Namal en Tansu Biçer, allebei geweldig). Zij is de leading lady van een theatergezelschap in Ankara, en haar nieuwe voorstelling is net in première gegaan. Hij is de gerespecteerde regisseur/auteur van het stuk en geeft ook les aan de plaatselijke universiteit. Allebei voelen ze zich comfortabel in hun job en hun status, en gelukkig met hun tienerdochter Ezgi.
Aan dat perfecte leventje komt echter brutaal een eind wanneer ze allebei kort na elkaar ontslagen worden (via de gele brief waarnaar de titel van de film verwijst). De reden is niet even duidelijk. Is het omdat Derya geweigerd heeft om op de foto te gaan met een gouverneur? Of omdat Aziz aan zijn studenten heeft gezegd dat ze mogen betogen als ze dat willen? In elk geval past hun ontslag in de zuiveringsactie waarmee president Erdoğan en diens overheid de academische en artistieke wereld in het gareel wil dwingen.
Het is op zich een pertinent en verontrustend onderwerp, en Çatak begrijpt dat hij het niet met grote woorden of imposante scènes aan de man moet brengen. Hij gaat op zoek naar de persoonlijke kant van het verhaal, de impact van die politieke gebeurtenissen op het gezin. Yellow Letters is minder een film over wat er de voorbije 10 jaar gaande is in Turkije dan over hoe je als gewone mens (als artiest) reageert wanneer je dagelijkse leven bedreigd wordt. En ook hoe plots geldgebrek je waarden en principes beïnvloedt. Wat vind je het belangrijkst, en hoe ver wil je het laten komen voor je toegeeft?
Yellow Letters nodigt je uit om daar zorgvuldig over na te denken. De vraag is alleen of je voor jezelf tot een sluitende conclusie kunt komen zolang je niet echt in diezelfde situatie zit. Je kunt alleen maar hopen dat je het nooit zult moeten weten.
Yellow Letters
Een artistiek Turks echtpaar komt onder spanning wanneer de overheid hun job bedreigt. Een scenario waar niemand nog veilig voor is, waarschuwt regisseur Ilker Çatak. Winnaar van de Gouden Beer in Berlijn.
